เรื่องของการเดินทางบนความหวัง

สวัสดีครับเพื่อนๆ เรื่องของการเดินทางบนความหวังที่จะพูดกันนี้ มันเริ่มจากสิ่งที่เป็นความจริงที่เกิดขึ้น รายล้อมตัวเราหากสิ่งๆนั้นทำให้เราทุกข์ใจ มันก็จะบั่นบอนจิตใจในการก้าวเดินหากเรานั้นไม่พร้อมไม่เข้มแข็ง พอที่จะก้าวฝ่ามันไป สิ่งที่ผมพูดนี้หากเพื่อนที่ยัง ไม่เคยเดินเจอสิ่งเหล่านั้นก็ยังคง ไม่เข้าใจอย่างท่องแท้ครับ สภาพการต่อสู้กับช่วงที่หมดแรงนั้นมาเหนื่อยแค่ไหน ร่างกายจะอ่อนแรงตามสภาพจิตใจ ดังที่มีคำที่พูดให้พุทธศาสนาอยู่เสมอ ว่ากายคือที่พึ่งแห่งจิต จิตอ่อนแอ กายก็ไร้กำลัง สติก็จะไม่มี ปัญญาจะไม่ก่อเกิด หากสิ่งที่เราพอจะริเริ่มกำเนิด สติที่มาแห่งพลังได้นั้น คือความหวังที่เราต้องการไปแล้ว เพื่อนๆ ลองใช้มันจัดระบบเปลี่ยงความมุ่งมั่น ให้ความหวังนั้นเป็นเป้าหมายเพื่อจุดก่อเกิด สติ เพื่อไปสู่ปัญญา นำพลังมาใช้ เพื่อนจงจำไว้สักนิดนะ หากแม้มีผโอกาสเพียงน้อยแต่ยังมีทางเป็นไปได้นั้น ก็อย่าหมดหวัง หากมีทางก็ยังมีหวัง อย่าปล่อยให้มันหลุดลอยไปเราะความสิ้นหวังนะครับ